در این نمایشگاه سه مجموعه ماسوله، دریا، گورستان پرلاشز و تعدادی تک عکس سیاه سفید در ابعاد 30×45 سانتیمتر ارائه شده است. نمایشگاه تا 23 اسفند در این موزه هنرهای معاصر اصفهان ادامه دارد.

در بروشور نمایشگاه به قلم وثوق‌نیا آمده است:

از دور دیدن‌ها

تلاش من در عکس‌هایم «دور بینیِ» تعمدی است؛ دیدنی که دوربینم در این سال‌ها امکانش را فراهم کرده است و در کنار شیفتگی به بی‌رنگی‌ها و خاکستری‌ها در سال‌های اخیر، روز به روز برایم ورف‌ترش ساخته است. بی دانستنِ دلیل، علاقمندم همه چیز در قاب عکس‌هایم جای گیرد. لنزهای زاویه باز جای لنزهای زاویه بسته را می‌گیرد و همه چیز از من گویی دور و دورتر می‌شود. حتی دیدن چیزهای نزدیک نیز دورند، دور.

عموماً مکان‌هایی را برای عکاسی انتخاب می‌کنم که بارها دیده شده اند و این دیده شدن به من کمک می‌کند تا بیش‌تر بیابم. ماسوله، گورستان، دریا و... . نخستین بار که وارد ماسوله شدم انبوهی از عکس‌های دیگران در ویزور دوربینم جای گرفت: پنجره‌ها، شمعدانی‌ها، بام‌های پلکانی و... . اما سرانجام توانستم خود ناظر این شهر کهنسال باشم. نوعی شاعرانگی در این شهر می‌بینم که گاه با آدم‌ها شکل می‌گیرد، گاه در اشیاء و گاه در فضاهای خالی. این نوع دیدن چنان جذابیتی برایم داشته که در پانزده سال اخیر درگیر آن هستم و هر چه جلوتر می‌روم این شهر را بیش‌تر می‌شناسم. در مواجهه با موضوعات دیگر نیز وضع همین گونه است.

عکس‌های این نمایشگاه از میان آثار بیست سال فعالیتم انتخاب شده‌اند. سعی کرده‌ام عکس‌هایی با حسی مشترک کنار هم قرار گیرند.